Als je puber niet met je wil praten

Als je puber niet met je wil praten

niet praten

Beste Anmelin,

‘Hoe kan ik in contact blijven met mijn puber terwijl hij me buiten sluit? Als hij aangeeft dat zijn leven ‘niet mijn zaak’ is? Als hij weigert om te antwoorden op mijn vragen en weigert te vertellen wat er gaande is? Ik voel me zo hulpeloos, alsof ik geen rol heb en niets te zeggen heb!’

Om zijn persoonlijke vrijheid te beschermen zet de zoon zijn moeder in de negeer-stand. Het is dan het beste je ouders in het ongewisse te laten. Hoe minder je ze vertelt hoe beter. De moeder voelt zich meer en meer gefrustreerd.

Op de een of andere manier lijkt het bij een puber nooit het juiste moment om in gesprek te gaan. Hij is druk, in een slechte bui, op weg naar…, te moe of heeft net met een aantal vrienden afgesproken. ‘Ik praat later wel met je’, zegt hij. Dat later komt nooit. Dus als je puber een ‘niet-praten-houding’ aanneemt en communicatie vermijdt, moet je accepteren dat een slecht moment waarschijnlijk het beste moment is om het gesprek aan te gaan.

Welke vraag je ook stelt, met hoeveel gevoel en liefde je het ook doet, het lijkt eerder de deur dicht te slaan dat te openen. Waarom? Voor veel pubers zijn vragen van ouders intimiderend en opdringerig. Ze staan symbool voor autoriteit en maken inbreuk op de privacy. Soms heeft het doen van een verzoek een beter effect. ‘Geen idee of je het fijn vindt om te weten, maar het helpt mij echt als ik beter weet wat er gaande is, zodat ik me minder zorgen hoef te maken.’

De moeder moet haar zoon verantwoordelijk houden voor de gevolgen van het niet praten. Dat zou op een volgende manier kunnen. ‘Of je ervoor kiest om wel of niet met me te praten is helemaal aan jou. Ik ben niet van plan om communicatie tussen ons te gaan forceren. Wat je wel moet weten is dat als jij geen informatie geeft en steeds een gesprek uit de weg gaat, ik genoodzaakt ben om hier op mijn eigen manier mee om te gaan. Ik zal mijn eigen fantasie moeten gebruiken over wat er misschien gaande is in jou leven. En gebaseerd op dat gegeven (of misverstand) neem ik een beslissing die mij het best lijkt. Doordat jij niet met me praat kan ik bijvoorbeeld denken dat je iets voor me te verbergen hebt, misschien iets heel belangrijks. Daarom kan het zijn dat ik beslis om een aantal van je vrijheden in te perken en je zakgeld te verlagen. Natuurlijk vind je wat ik denk niet eerlijk,niet realistisch, mijn conclusie onrechtvaardig en de beslissing belachelijk. Hoe dan ook, doordat je niet mij in gesprek gaat, verspeel je de mogelijkheid te zorgen dat ik je begrijp en daarmee invloed te hebben op mijn beslissingen. Maar zoals ik in het begin zei, of je wel of niet met me praat is natuurlijk helemaal aan jou.’

Dit is één aspect van de opvoeding dat werkt om door de puberfase te gaan. Heeft u echter een puber waarbij het lijkt of het geen fase is, maar een structureel ‘levenspatroon?’
Lees dan mijn boek Grip op je moeilijke puber.
Heeft u ook een vraag over het opvoeden van uw puber?Stuur uw vraag naar info@anmelin.nl

* waar ‘hij’ staat, kunt u natuurlijk ook ‘zij’ lezen

1 reply

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Spam protection by WP Captcha-Free