De populairste blogs in 2015

De populairste blogs van 2015 3 keer top!     Welke blogs waren in 2015 het populairst bij onze lezers? 3 maal top! 1. Waarom schreeuwen tegen uw puber niet helpt. 5 manieren die zorgen dat je stopt met schreeuwen. 2. Als je puber niet met je wil praten. Over wat te doen als communicatie […]

´Teringtrut´ kan weekendje weg.

´Teringtrut´ kan weekendje weg.

           Verlengsjoerd Kinderlocker                  

 

 

 

Beste Anmelin,

“Hoe ga ik het voor elkaar krijgen dat mijn puber niet meer schreeuwt en scheldt? Ik ben er zo moe van om de hele dag te worden uitgemaakt voor van alles en nog wat. Er wordt alleen nog maar tegen me geschreeuwd. Alles wat ik zeg wordt met woede en de meest vreselijke woorden beantwoord. Dit moet echt stoppen!”

Maar als je naar school gaat om te praten, krijg je te horen dat het een keurige jongen is. Ook ouders van vrienden en vriendinnen geven aan dat het zo’n heerlijk kind is om erbij te hebben. Je valt van de ene verbazing in de andere als je mensen over jouw puber hoort praten. Het lijkt soms zo irrealistisch.

Hoe fijn het ook is te weten dat je puber dit gedrag voornamelijk thuis vertoont, langzaam maar zeker ga je toch twijfelen aan jezelf. “Ben ik nu zo moeilijk? Doe ik het dan zo verkeerd?”

Meer en meer ga je je afzonderen als de gesprekken over de pubers gaan. Je weet je geen houding meer te geven en vraagt je af of je de enige bent.

In dat laatste kan ik je gerust stellen. Je bent zeker niet de enige.

Jongeren gooien er een heleboel woorden uit waar ouders zich voor schamen en die ze zelf echt niet uit willen en kunnen spreken. Er ligt een taboe op het uitspreken van die vreselijke woorden. Daarom schrijf ik er een aantal hier neer. Mocht je contact opnemen met Anmelin, dan weet je in ieder geval zeker dat je kunt vertellen wat er gezegd wordt. Ik ken deze woorden en heb ze vaak gehoord van ouders van pubers met moeilijk gedrag. Het letterlijk benoemen van het probleem is meestal de eerste stap op weg naar verandering.

  • Kuthoer
  • Kankerhoer
  • Teringlijer
  • Lamlul
  • Eikel
  • Kutwijf
  • Goor wijf
  • Kankerwijf
  • Teringtrut

Herkenbaar? Je bent niet de enige die deze termen regelmatig mag aanhoren in huis.

Je puber heeft drie redenen om te schelden:

  1. Hij (of zij*) scheldt met onbenullige woorden om even te zorgen dat de eerste emotie eruit gaat.
  2. Hij scheldt met heftige woorden om zichzelf sterker te maken. Je puber laat zich dan als het ware op, zodat ze niet geraakt kunnen worden door jouw weerwoord.
  3. Hij scheldt met heftige woorden omdat je puber weet dat hij je daarmee raakt. Doelbewust pijn doen met als doel je daarmee het zwijgen op te leggen.

Welke reden je puber ook heeft, je wilt dat dit gedrag stopt. Vaak zijn bepaalde woorden er al zo ingeslopen dat jongeren niet eens meer door hebben dat ze ze gebruiken.

Een manier om dit stoppen te bereiken kan er als volgt uit zien:

“Ik wil dat je hier in huis niet meer scheldt en schreeuwt. Hoewel ik dit al vaker gezegd heb, lijkt het niet tot je door te dringen dat ik dit meen! Daarom gaan we na dit gesprek samen een lijstje maken van woorden die ik niet meer en dus nooit meer wil horen.

Hier is pen en papier. Jij schrijft! (Door zelf te schrijven realiseren ze zich beter wat ze precies zeggen)

Ook wil ik dat je je volume aanpast als we in gesprek zijn. Je mag best even boos zijn. Als dat gebeurt stoppen we het gesprek voor tien minuten en ga je even afkoelen op je kamer. Na tien minuten kom je terug en als je daadwerkelijk rustig bent, gaan we verder met ons gesprek.

…. Is dit duidelijk? Een ja of nee is voldoende!” (laat  je niet verleiden door allerlei antwoorden)

“Om je te helpen zorgen dat het echt stopt, heb ik hier twee potjes. Een rode en een gele. Elke keer als je een scheldwoord gebruikt  doe jij 10 eurocent in dit rode potje. Lukt het je niet om rustig in gesprek te gaan dan mag je dus even de tijd te nemen om af te koelen als dat nodig is. Kom je terug van je kamer en ben je nog niet rustig dan kost dit ook 10 eurocent. Snap je waar de rode pot voor is?”

“Elke dag dat je geen scheldwoorden gebruikt doe ik een Euro in het gele potje. Elke avond rekenen we af. Zit er € 50,- in de gele pot, dan krijg jij dit geld en mag je daar iets voor jezelf van doen. Zit er € 50,- in de rode pot, dan gaat deze teringtrut lekker een weekendje weg.”

 P.s. Gooi meteen 10 eurocent in het potje want je hebt een scheldwoord gezegd.

* Overal waar ‘hij’ staat kun je natuurlijk ook ‘zij’ lezen.

 (Foto: Verlengsjoerd. https://www.facebook.com/Verlengsjoerd)

7 Tips om u aan uw goede opvoedvoornemens te houden.

voornemens2014

Het nieuwe jaar komt eraan en dat betekent dat we weer nieuwe voornemens gaan maken. Ik hoor bij de 45% van de Nederlanders die ook daadwerkelijk voornemens maakt. Als grote voorstander van de wijsheid dat kleine veranderingen ons gelukkiger maken, is dit iets wat bij me past.

Gaandeweg en vooral nadat ik de zesde D, Doen, uit mijn 6D model zo graag uitvoer, heb ik me een aantal strategieën aangeleerd die me helpen me aan mijn opvoedvoornemens te houden. Goede opvoedvoornemens bedenken is leuk en eenvoudig, ze volhouden is zwaar en moeilijk. 8% van de Nederlanders slaagt er jaarlijks in zijn voornemen waar te maken.

1. Het belangrijkst: Wees specifiek. Mensen maken vaak theoretische en abstracte voornemens: “optimistischer zijn,” “meer plezier hebben in de opvoeding.” Kijk in plaats daarvan naar een meer specifieke, toepasbare actie. “Ik leid mezelf af met prettige muziek als mijn puber me in een discussie trekt waar ik niet aan deel wil nemen,” “ik kijk elke week de laatste film met mijn puber,” “ik koop elke week een bos bloemen voor op mijn bureau,” zijn voornemens die u helpen om uw doel te bereiken. Volgens de Journal of Clinical Psychology bestaan de top voornemens van 2012 uit zaken als “volledig van het leven genieten” en “fit en gezond blijven.” Wat betekent dat precies? Wat wilt u op 1 januari 2014 dan anders doen?

2. Schrijf uw voornemens op.

3. Bekijk steeds opnieuw uw voornemens. Als uw opvoedvoornemen steeds door uw hoofd dwaalt is het makkelijker om u eraan te houden. Ik kijk elke avond voor het slapen gaan naar mijn voornemens. (Als u graag een voorbeeld heeft van mijn voornemens-lijst, stuur me dan een email. info@anmelin.nl)

4. Zorg dat u zelf de verantwoordelijkheid neemt. Verantwoordelijkheid is het geheim om u aan uw voornemen te houden. Dat is waarom groepen als AA en Weight Watchers zo effectief zijn. Er zijn veel manieren om zelf verantwoordelijkheid te nemen. Bijvoorbeeld;  Ik heb mijn opvoedvoornemens-lijst. Of u gaat de training De Duurzame Verandering volgen. U wilt misschien een coach inhuren of dagelijks met een vriend of vriendin de laatste update delen. Verantwoordelijkheid is de reden dat punt 1. Zo belangrijk is. Als uw opvoedvoornemen te vaag is, wordt het moeilijk om u eraan te houden. Een opvoedvoornemen om “een discussie met uw puber over een bepaald maar één keer aan te gaan,” is moeilijker vol te houden dan “Ik draai me om en loop weg als hetzelfde onderwerp weer wordt aangesneden.”

Als u het moeilijk vindt om u aan uw voornemens te houden, overweeg dan de volgende strategieën:

5. Overweeg om plezierige opvoedvoornemens te maken. We kunnen ons leven op allerlei manieren aangenamer maken. Als u geprobeerd heeft om iets te doen dat u uitdaagt en het is niet gelukt, probeer het opnieuw met iets wat u plezier geeft. “Ik ga elke week naar de film,” “Ik lees elke dag in een boek.” Vaker naar de film gaan maakt het makkelijker om uw voornemen “omdraaien en weglopen als door mijn puber hetzelfde onderwerp wordt aangesneden,” vol te houden. Het is een geheim van volwassen zijn: Als u veel van uzelf verlangt, helpt het om uzelf veel te geven.

6. Overweeg om een voornemen op te geven. Als u voornemens blijft maken en opgeven, overweeg dan om er helemaal van af te zien. Steek uw energie in mogelijkheden die zowel realistisch als helpend zijn. Laat een onvervuld opvoedvoornemen om “niet meer te schreeuwen in de opvoeding” u niet in de weg staan om een ander, kleiner opvoedvoornemen te gaan uitvoeren waardoor u zich toch blij voelt. Bijvoorbeeld: in de opvoeding minder schreeuwen dan vorig jaar.

7.  Hou u elke dag aan uw voornemen. Vreemd genoeg is het vaak makkelijker om zaken elke dag te doen (reageren op facebook, mail beantwoorden, de afwas doen, het huis opruimen) dan om het om de paar dagen te doen. Andere tips? Wat heeft u ontdekt om u aan uw nieuwjaars-opvoedvoormenens te houden?

 

 

 

Voeden we echt verwende, werkschuwe pubers op?

Voeden we echt verwende, werkschuwe pubers op?

mamsatwork

Beste Anmelin,

‘Ik ben moeder van drie kinderen, de oudste is net 13 geworden, en er spoken vragen door mijn hoofd sinds ik een beangstigend artikel over pubers gelezen heb.’

Willen pubers echt dat hun leven zo anders is als het onze? Ze zien ons vele uren werken en zien ons proberen het huishouden te managen en ontspanning te vinden thuis, en zeggen tegen zichzelf:  Zo ga ik dat nooit doen?’ Denken ze echt dat harder werken om meer te kunnen doen ‘te veel’ is? En zijn ze gestrest door onze eisen dat ze goede cijfers moeten halen en dat ze taken en klusjes moeten doen zodat ze een goede vervolgopleiding kunnen doen?

En hier is mijn belangrijkste vraag: ‘Is het waar dat pubers meer spullen willen dan ooit, maar dat ze er niet voor willen werken?’ Ik weet dat we onze pubers meer geven dan onze ouders ons gaven, maar geven we ze daarmee niet het idee dat ze er niets voor te hoeven te doen? Als we dat niet willen, hoe kunnen we er dan voor zorgen dat ze zich verantwoordelijker gaan gedragen?

Als u wilt dat uw puber zich meer verantwoord gaat gedragen, moet u hem meer verantwoording geven.
Een peuter kan u in de ochtend de krant brengen en een schone luier naar zijn vader of moeder brengen als hij verschoond moet worden.
Een tiener kan zijn eigen bed opmaken en zijn eigen lunch voor school maken.
Een puber kan het gras maaien en zijn eigen kleren wassen.
Helaas geven sommige ouders hun kinderen geen kleine klusjes omdat ze het zelf sneller en beter kunnen. Ze geven hun puber weinig klusjes omdat ze trots zeggen: ‘school is hun werk.’

Als u één van deze ouders bent is het handig te weten dat dit een misleidende reden is. U en uw partner rennen rond, doen boodschappen, koken eten, maken het huis  en de dakgoot schoon  en daarnaast gaat u waarschijnlijk allebei naar uw werk. Gewoon omdat werk een onderdeel van uw leven is.

Uw puber zou klusjes moeten doen omdat school gewoon een onderdeel is van hun leven, net zoals werk een onderdeel is van uw leven. Klusjes zorgen er niet alleen voor dat uw puber het gevoel heeft dat hij* nodig is. Ze leren ook probleemoplossende vaardigheden en timemanagement. Dat geeft ze het zelfvertrouwen dat ze nodig hebben om de school door te komen en zich in het leven te kunnen handhaven.

Het valt natuurlijk niet mee om uw puber klusjes te laten doen. Het valt voor u niet mee om hun vele fouten te doorstaan. Het is vooral hard werken om het klagen en zeuren te doorstaan, wat ze overigens bijna allemaal doen. Hoe dan ook, u zou er nog steeds voor moeten zorgen dat uw puber klusjes doet die bij zijn leeftijd passen.

Wanneer u wilt dat ze hun taken beter en sneller doen, kunt u er voor kiezen geen televisie op hun kamer te zetten, zodat ze geen televisie kunnen kijken als ze zouden moeten slapen. U zou de mobiele telefoon kunnen verbieden als ze hun huiswerk doen. U zou ze huiswerk kunnen laten maken op een plek waar u het scherm kunt zien als u of uw partner voorbij loopt. Het is verrassend hoe snel uw puber een verslag kan maken als hij niet probeert zijn vrienden te WhatsApp-en, zijn Facebookstatus een update te geven  en tegelijkertijd televisie te kijken.

Het antwoord op uw andere vraag: Relax!

Zelfs pubers met geweldig gedrag willen zo veel als ze kunnen krijgen in de puberteit. De puberteit is een fase die meestal zo’n drie tot vijf jaar duurt en waarin uw puber zich net zo veel op zichzelf focust als in de tijd dat hij peuter was.

Uw puber zal u vertellen dat hij nooit zoals u zal worden, nooit zal doen wat u doet en nooit zo hard zal werken als u doet. Dat komt omdat de puberteit een leeftijd is waarop ze zich los gaan maken van hun ouders. Dat is wat pubers doen en wat ze ‘moeten’ doen vanuit een natuurlijk gegeven. Eén van de manieren om zich los te maken is door tegen uw manieren aan te schoppen.

Ze maken zich beter los, en doen hun klusjes beter, als u hun gedachten respecteert en hen aanmoedigt in plaats van kritiek te hebben op hun fouten. Dit helpt hun een doel in het leven te ontwikkelen dat groter is dan henzelf, vooral wanneer ze weten dat hun karakter er meer toe doet dan hun schoolpunten. De klusjes en taken zijn de lessen die uw puber leert zodat ze geen stress en burn-out krijgen, zoals zoveel jongeren tegenwoordig.

Dit is één aspect van de opvoeding dat werkt om door de puberfase te gaan. Heeft u echter een puber waarbij het lijkt of het geen fase is, maar een structureel ‘levenspatroon?’
Lees dan mijn boek Grip op je moeilijke puber.
Heeft u ook een vraag over het opvoeden van uw puber?Stuur uw vraag naar info@anmelin.nl

* waar ‘hij’ staat, kunt u natuurlijk ook ‘zij’ lezen

Waarom schreeuwen tegen uw puber niet helpt…

lieveheers1

 

Waarom schreeuwen tegen uw puber niet helpt…

Door: Danielle Wagemaker-ter Beke, Anmelin

U kent het wel: Uw puber schreeuwt tegen u, negeert u, is onverantwoordelijk en kwetsend. Ineens staat u de longen uit uw lijf te schreeuwen, in een poging uw puber te overstemmen. Later denkt u: “Waarom heb ik me zo laten meeslepen? Ik word er zo moe van dat hij* me telkens weer op de kast krijgt.”

Schreeuwen als uw puber brutaal is, niet luistert, zijn verantwoordelijkheden uit de weg gaat of u behandelt als ‘oud vuil’, is een natuurlijke reactie. Het is een natuurlijke reactie om in allerlei situaties uw emoties te laten gaan. Hoewel u weet dat het beter is om rustig te blijven, valt het niet altijd mee om dat ook te doen. Het kan ook zijn dat u vindt dat het niet verkeerd is dat onze pubers bang voor ons zijn, omdat wij  vroeger ookbang waren voor  onze ouders.

Met schreeuwen of ‘u verliezen in emoties’ zegt u eigenlijk: “Ik wil dat jij je gedraagt, zodat ik rustig kan blijven. Ik weet niet hoe ik rustig kan blijven en mezelf onder controle houd, tenzij jij je gedraagt zoals ik dat wil.”

Bij mij werkte het toch ook….

Toen onze ouders en grootouders ons groot brachten, gebruikten volwassenen dreigementen, intimidatie en angst om ons beter gedrag te laten vertonen. De waardevolle prijs was gehoorzaamheid. Sommige ouders sloegen en anderen ontnamen liefde om pubers te laten weten dat ze moesten gehoorzamen aan autoriteit. En pubers waren toen ook veel gehoorzamer dan nu, maar het had een prijs. Hoewel ouders nu nog steeds veel waarde hechten aan gehoorzaamheid, vinden we het minstens zo belangrijk dat we een duurzame relatie met onze puber opbouwen, onafhankelijkheid en autonomie bijbrengen, vertrouwen opbouwen en emotioneel welzijn bij onze pubers zien. De oude manier van opvoeden mag dan zorgen dat pubers ‘in de pas lopen’, maar het druist in tegen de waarden die we vandaag de dag hechten aan opvoeden.

Dus de vraag is hoe we zorgen dat onze pubers zich gedragen zonder dat we schreeuwen en roepen, terwijl we tegelijkertijd een duurzame relatie met ze opbouwen.

Het is belangrijk te weten dat het schreeuwen ons als opvoeder op dat moment  even beter laat voelen. Het is een manier om spanning te ontladen, maar later voelt het niet meer goed. Het verbetert niet de relatie die we met onze puber op langere termijn hopen te hebben. Het draagt ook niet bij aan de ontwikkeling van uw puber tot een verantwoordelijke volwassene.

De boodschap die u uitstraalt als u ‘het verliest’.

Er zijn veel manieren om invloed uit te oefenen op uw puber, maar schreeuwen is niet effectief. De boodschap die u  op uw puber overbrengt is: “Ik ben aan het verliezen. Ik weet niet wat ik moet doen om te zorgen dat je je gedraagt zoals ik wil dat je je gedraagt. Ik heb het gevoel geen controle te hebben.” Natuurlijk is de boodschap die we wíllen overbrengen een hele andere: “Ik heb de controle, ik weet wat er moet gebeuren en jij hebt geen controle over mij.” Schreeuwen en ‘het verliezen’ zendt ook de volgende boodschap uit: “Ik wil dat je je gedraagt zodat ik rustiger wordt. Ik weet niet hoe ik rustiger moet worden en controle over mezelf moet krijgen tenzij jij je gedraagt zoals ik dat wil.” Wat u daarmee laat gebeuren is dat uw puber het gevoel heeft dat hij/zij de controle heeft over uw emotionele staat. En dat is geen goede positie om uw puber in te zetten.

Hoewel we graag willen dat onze pubers zelfsturend en onafhankelijke denkers zijn, plaatsen we ze in een positie waarin ze kunnen handelen als reactie op ons. Dit is het tegenovergestelde van zelfsturend. Nu moet uw puber kiezen, of hij/zij doet wat u nodig heeft om rustig te worden of hij/zij gaat tegen u in omdat hij of zij geen leiding wil nemen over uw emotionele staat. Geen van deze keuzes maakt dat uw puber voor zichzelf gaat leren denken, zelfsturend gedrag gaat vertonen of gaat leren om de consequenties van zijn eigen gedrag te accepteren.

Rustig blijven verandert de situatie

Angst en onrust zijn besmettelijk en dat geldt ook voor rustig blijven. Als u rustig weet te blijven, laat u pubers een vaardigheid zien waar ze hun hele leven iets aan hebben en waarmee ze gezonde relaties aan kunnen gaan. Bonus: als u gaat zien dat u niet verantwoordelijk bent voor de uiteindelijke keuzes die uw puber maakt, voelt u zich rustiger. Als u zich rustiger voelt, bent u beter in staat om gezonde opvoedstrategieën te ontwikkelen die ertoe leiden dat uw puber betere keuzes maakt.

Hier zijn vijf manieren die zorgen dat u stopt met schreeuwen terwijl u uw puber naar meer gewenst gedrag leidt.

1. Ontwikkel een ander denkpatroon over waar u verantwoordelijk voor bent. Als u denkt dat u verantwoordelijk bent voor elke beslissing en actie van uw puber , voelt u zich teleurgesteld en ongerust. Dit zorgt ervoor dat u reactief reageert, u reageert op het gedrag van uw puber. Als u zich realiseert dat het onmogelijk is dat u verantwoordelijk bent voor de keuzes die uw puber maakt, zult u rustiger worden en minder ongerust zijn. In plaats daarvan kunt u de leiding blijven houden over hetgeen u wel verantwoordelijk voor bent, namelijk: hoe u zich gedraagt terwijl zij zich niet gedragen. Daar bent u verantwoordelijk voor. Bijvoorbeeld: uw puber besluit om niet thuis te komen op de tijd die is afgesproken. U bent niet verantwoordelijk voor de keuzes die hij/zij maakt. U bent wel verantwoordelijk voor uw reactie hierop: een rustige en volwassen uitleg over de consequenties van zijn gedrag.
2. Ken uw valkuilen (triggers). Bedenk wat uw valkuilen zijn en wees er op voorbereid. Als u getriggert wordt als uw puber brutaal tegen u is, bereid u dan voor en bedenk wat u anders gaat doen dan schreeuwen. U heeft keuzes. Bedenk van tevoren wat u gaat doen zodat u niet gegrepen wordt door het moment. In die ene seconde, tussen de trigger en uw reactie daarop, heeft ú de controle. Plan uw eigen time-out. Ga een wandelingetje maken, bel een vriend(in), luister naar muziek, zet een koptelefoon op, zing, denk, adem. Besteed uw aandacht aan andere situaties die uw aandacht verdienen, zodat de stress van deze situatie niet verspilt wordt aan uw puber.
3. Maak de afspraak met uzelf dat u de leiding neemt over uw reacties. Beloof uzelf dat u liever de leiding neemt over uw eigen emotionele staat (en de triggers waar we het over hadden).

dan energie te steken in het proberen uw puber onder controle te houden. Herken dat als u ‘verliest’, u uw puber vraagt om voor u te zorgen; een volwassene die woedeaanvallen heeft omdat anderen zich niet gedragen zoals u wilt. Door leiding te nemen over uw triggers en reacties, bent u beter in staat uw puber uit te leggen hoe hij zich moet gedragen. Wees u ervan bewust dat uw puber het recht heeft om te kiezen hoe hij zich wil gedragen, ook al is het een slechte keus. U heeft geen controle over zijn voorkeuren en keuzes. In plaats van boos op hem te zijn, besluit u hoe u hem effectief kunt begeleiden een gezondere manier van denken te ontwikkelen door hem effectieve consequenties te geven. Bijvoorbeeld: uw puber weigert zijn telefoon weg te leggen tijdens het avondeten. In plaats van te schreeuwen en te roepen, bedenkt u hoe hij kan leren. De waarheid is dat hij beter leert zonder al uw emotionele gedoe. Een mogelijke consequentie is dat uw puber zijn telefoon moet inleveren totdat hij laat zien dat hij op een fatsoenlijke manier sociaal kan zijn met zijn omgeving.
4. Herken stress in uw leven. Schreeuwen kan en indicatie zijn voor hoe gestrest u bent. Kijk naar uzelf. Bent u te gefocust op het gedrag van uw puber omdat u te weinig gefocust bent op uw eigen leven? Is het nodig dat u meer aandacht schenkt aan uw volwassen relatie of uw persoonlijke doelen? Misschien moet u actie ondernemen richting uw partner en zijn overmatig alcoholgebruik? Of misschien hebt u veel te veel en al veel te lang aandacht geschonken aan uw onverantwoordelijke broer? Al dit soort stress zorgt ervoor dat u iets van uw onrust meegeeft aan uw puber.

5. Het kan ook zijn dat u zichzelf vaak niet in de hand heeft omdat het hele gezin vol stress zit. Is uw levensstijl te krampachtig met alle schema’s, eisen en activiteiten? We willen dat onze pubers actief zijn maar als we te veel tijd kwijt zijn met rondrennen dan hebben we geen tijd om in onze relaties te stoppen. Neem de tijd om te bedenken wat uw gezin echt nodig heeft. Als u zaken terug kunt draaien of delen vervangen in uw volgeboekte schema dan is dat in ieders voordeel. Dan ontstaat er vrije tijd om een aantal keer per week samen te eten, samen een spel spelen,  enz. Grote kans dat de stress thuis vermindert.

Ken uw grenzen. Rustig blijven betekent dat u emotioneel zo ver mogelijk bij uw puber vandaan blijft. Weet waar u eindigt en waar hij begint. Als u zich emotioneel kunt ‘afsluiten’, dan bent u beter in staat om uw puber te zien zoals hij is. Dan bent u beter in staat om te zien wat hij nodig heeft zodat uw puber zich beter kan gedragen. Door dit te doen bent u beter in staat om hem te begeleiden. Onthoudt: Verbondenheid ontstaat door loslaten. Schreeuwen is eigenlijk het resultaat van te veel verstrengeling met elkaar. Bijvoorbeeld: u bent bang dat uw puber niet goed mee kan komen op school. In plaats van dat u hem de consequenties daarvan laat ervaren of strakkere regels stelt over de tijd waarop huiswerk gemaakt moet worden, stapt u in de situatie en gaat het huiswerk voor hem afmaken.  Dit vervaagt de grenzen en stelt uw puber niet in staat om gezonde keuzes voor zichzelf te leren maken.

Een rustige ouder zijn is goed voor uw eigen gezondheid, die van uw gezin en voor alle relaties die u duurzaam aangaat. Door niet te schreeuwen en rustig te blijven krijgt u meer geloofwaardigheid en respect van uw puber en daardoor een dieper en duurzamer contact. Met die grote overwinning in het vooruitzicht, zorgt u dat u op uw pad blijft terwijl u het zware werk dat opvoeden is voortzet. Later, als ze groot zijn heeft u een stevig en gezond fundament gelegd waarop zij dan weer gezonde relaties kunnen aangaan.

* Overal waar ‘hij’ staat, kunt u natuurlijk ook ‘zij’ lezen.

 

Niet Te Handhaven Pubergedrag – Is Het Een Fase?

Niet Te Handhaven Pubergedrag – Is Het Een Fase?
Door: Danielle Wagemaker
richting3

“Elke puber moet er doorheen!” Zegt u tegen zichzelf, maar in uw achterhoofd vraagt u zich af of het respectloze en destructieve gedrag van uw puber wel echt normaal is. Hoe weet u of uw puber door een fase gaat, of dat het ‘acting-out’ gedrag blijft? Binnenkort verschijnt een boek over het opvoeden van moeilijke pubers.
Het idee dat een puber met gedragsproblemen geen adequate keuzes kan maken is een misverstand.
Waarom zeggen ouders vaak, “oh, het is maar een fase; mijn puber groeit er wel overheen?” Ik denk dat er vaak een soort van ontkenning is bij ouders als het gaat om onze pubers als het gaat over ‘acting-out’ en destructief gedrag. Als u een ouder bent is het erg verwarrend en verdrietig om te bedenken dat uw zoon of dochter een serieus probleem heeft. En het doet zeer te bedenken dat uw puber anders is dan leeftijdgenoten. Ouders willen er veel aan doen om dat te ontkennen. Voor een deel omdat het hun een slecht gevoel geeft over zichzelf. Ontkenning helpt u om niet te voelen wat er werkelijk speelt en om de feiten  te vermijden.
Ouders kunnen het gedrag van hun puber ook uitleggen als “het is maar een fase,” omdat ze echt geloven dat het zo is. Wellicht hebben vrienden en bekenden hen verzekerd dat dit zo is. Televisie, bladen, internet en sommige hulpverleners vertellen dat het gedrag van uw puber normaal is. Persoonlijk denk ik dat er vandaag de dag een hoop verkeerde informatie te vinden is. Niet omdat iedereen slecht of fout is, het is gewoon de natuur van onze cultuur: ouders worden overspoeld met informatie, maar niet alles heeft een positief effect op uw puber.
Hoe onderscheidt u normaal puber gedrag van onbehoorlijk ‘acting-out’ gedrag?
Als u kijkt naar wat men als normaal pubergedrag beschouwt, ziet u er een continuïteit in. Binnen deze continuïteit ziet u allerlei verschillend gedrag, afhankelijk van de ontwikkeling van uw puber. Zie een lijn voor u met een puber met prettig gedrag aan de ene kant en een puber met ‘acting-out’ gedrag aan de andere kant. Ik heb gezien dat de meeste pubers ergens in het midden uitkomen.
Tijdens de puberteit is het mogelijk dat u de volgende gedragingen ziet als “normaal” pubergedrag:

  • Chagrijnig en geheimzinnig gedrag en veel tijd alleen op de kamer doorbrengen.
  • Gefrustreerd raken en naar boven stommelen.
  • Korte spanningsboog en minder geduldig tegen u.
  • Zo veel mogelijk vermijden om tijd met het gezin door te brengen.
  • Te laat thuis komen
  • Dingen zeggen als “alleen mijn vrienden snappen mij! ik haat het hier, ik wou dat ik uit huis kon.”
  • Uit contact en rusteloos zijn.

Hoe onprettig dit meestal ook is, dit gedrag maakt allemaal deel uit van pubers die zich losmaken van hun ouders. Maar het gedrag is niet normaal, sterker nog, het zijn waarschuwingssignalen. Onderstaand gedrag past in deze categorie jongeren.

  • Stelen.
  • Fysiek bedreigend naar anderen of destructief in huis.
  • Verbaal agressief, intimiderend en bedreigend.
  • Misbruik maken van een jonger broertje of zusje.
  • Stoned of dronken thuis komen.
  • De hele nacht weg blijven.
  • Gearresteerd worden.

Vergis u niet: er is iets mis met dit gedrag. Ouders die zeggen “het is maar een fase”, kunnen zich klaar maken voor een “wake-up-call” later.
Ik denk dat de meeste ouders van nature de grens kennen tussen “normaal” pubergedrag en onbehoorlijk ‘acting-out’ pubergedrag. Als uw pubers gedrag negatief effect heeft op anderen, als hij/zij verbaal agressief wordt, steelt, stoned of dronken thuis komt of de hele nacht weg blijft is dat een grens. De meeste ouders kennen die grens, zelfs als ze zaken ontkennen en op enig moment het niet meer kunnen ontkennen.
Als er iets van deze zaken gaande is in uw huis, denk er dan aan dat hoe eerder u uw puber erin betrekt, hoe beter. Hoe eerder u uw puber vertelt dat wat hij/zij doet onacceptabel is en hem/haar vervolgens de vaardigheden leert om ander gedrag te laten zien, hoe beter. Vergeet niet dat veel pubers die proberen de controle te houden door ‘acting-out’ gedrag, brutaal zijn, verbaal agressief of destructief, niet weten hoe problemen op te lossen. Ze weten niet hoe ze vrienden moeten maken of op zo’n manier moeten communiceren zodat aan hun behoeften voldaan wordt. Dus gebruiken ze alcohol of drugs en ‘acting-out’ gedrag om aan hun behoeften te komen.
Omgaan met uw pubers foutieve denkpatroon.
Ouders vragen mij geregeld;“ Is mijn zoon boos, is hij gefrustreerd, is hij gek?” Mijn antwoord is altijd; “Ja, dat is hij maar waarschijnlijk niet om de redenen die hij u vertelt.
Een puber met ‘acting-out’ gedrag zegt dingen als: “Als je me met rust laat, zal ik me beter gedragen.” Hij/zij zal u vertellen dat het de schuld is van school: “Zij begrijpen mij niet, ze moeten mij altijd hebben.” De werkelijkheid is dat deze gevoelens komen door het onvermogen van uw puber om problemen op een goede manier op te lossen. Zoals het op kunnen schieten met andere mensen, impulsen onder controle houden en aanwijzingen opvolgen. Het komt ook omdat hij/zij niet bereid is goede keuzes te maken, of de onmacht om hulp te vragen. In plaats daarvan blijft hij/zij negatieve gevoelens uiten vanwege de manier waarop hij/zij naar zaken kijkt.
Een puber in deze situatie maakt veel zogenaamde ‘denk fouten’. Net zoals er spelling fouten en wiskunde fouten zijn, zijn er ook denk fouten. Als hij/zij u vertelt dat het iemand anders zijn fout is dat het raam kapot ging, is dat ook een denk fout. In feite zie je veel pubers allerlei denk fouten ontwikkelen. Ze geven u de schuld, vergoelijken hun gedrag en liegen. ‘Acting-out’ pubers zijn bereid hun uitspraken kracht bij te zetten door tegen de deur te slaan en u voor van alles en nog wat uit te maken.
Als uw puber geen idee heeft hoe hij/zij met anderen moet omgaan, kan het zijn dat hij/zij u probeert onder controle te krijgen door gedrag, manipulatie en oneerlijkheid. Als u vraagt wat hij/zij voelt krijgt u geen antwoord of wordt hij/zij nog agressiever. Dat komt omdat hij/zij niet weet hoe hij/zij zich voelt. Vaak zijn de gevoelens zo oncomfortabel dat hij/zij niet wil erkennen. Dat is waarom het belangrijk is te focussen op gedachten en gedrag en niet op gevoelens.
Mijn puber heeft ‘acting-out’ gedrag, wanneer stopt het?
De waarheid is dat pubers meer controle krijgen door te doen alsof ze de controle verliezen. Stel dat u tegen uw 14-jarige puber zegt dat het huiswerk gedaan moet worden. Hij/zij begint te flippen en slaat tegen de deur. Nadat uw puber dit een aantal keren heeft laten zien, stopt u met het zeggen dat het huiswerk gedaan moet worden, wat overigens een normale reactie is van ouders, en dat wordt de oplossing. Maar hier is het gevaar: nu heeft uw puber meer controle over u. Het lijkt of hij/zij de controle verliest  maar op de langere termijn krijgt  hij/zij de meer controle.
Veel pubers ‘verliezen de controle’ om meer controle te krijgen. Begrijp dat dit een ongezonde manier van controle is. Geloof me, als uw puber al bezig is met dit gedrag dan is hij/zij bezig u klaar te maken om opstandig gedrag te tolereren (wat u normaal gesproken accepteert en waar u moreel in geloofd). Hij/zij trekt u over uw grenzen en u accepteert gedrag van uw puber dat verkeerd en onfatsoenlijk is. Tegelijkertijd zal hij/zij proberen uw verwachtingen van fatsoenlijk gedrag naar beneden te halen: u verwacht minder van uw puber. Beetje bij beetje gaat uw puber zich prettig voelen om door ‘acting-out’ gedrag problemen op te lossen.
Trouwens, het idee dat een ‘acting-out’ puber of een puber met gedragsproblemen geen adequate beslissingen kan nemen is een misverstand. Ik werk ruim 18 jaar met dit soort pubers en geloof me, ze zijn prima in staat weloverwogen keuzes te maken. Dat doen ze elke dag. Dat is de reden dat ze bij de ene leraar wel agressief reageren en bij de andere niet. Of dat ze thuis wel de boel op stelten zetten en op school niet. In de praktijk heb ik pubers gezien die in een justitiële jeugdinrichting (jeugdgevangenis) zaten. Daar hadden ze dit gedrag niet. Ze waren netjes en fatsoenlijk richting de autoriteiten die daar werkten. 
Onthoudt dat de kans dat uw puber over dit gedrag heen groeit zeer onwaarschijnlijk is. Begrijp dat als uw puber ‘acting-out’ gedrag of intimiderend gedrag vertoond om zijn zin te krijgen, hij/zij dit gedrag inmiddels in de plaats heeft gezet voor het niet goed kunnen oplossen van problemen. Het verdrietige is dat het voor uw puber werkt. De mensen in zijn/haar leven zullen terughoudend zijn en uw puber zijn/haar gang laten gaan totdat deze volwassen is, maar dan is hij/zij echt in de problemen. Als uw puber niet alle belangrijke vaardigheden, zoals compromissen sluiten, accepteren en fatsoenlijk onderhandelen, die het leven te bieden heeft het hoofd kan bieden, hoe kan hij/zij dan een baan houden of een gezonde relatie aangaan? De harde werkelijkheid is dat als u uw puber zijn/haar gang laat gaan, zal deze manier van gedrag een handicap zijn voor de rest van zijn/haar leven.

“Geef antwoord als ik tegen je praat!”

“Geef me antwoord als ik tegen je praat!”

Wat te doen als uw puber u negeert.

Als uw puber u bewust negeert, doet of hij/zij u niet hoort, weigert u of anderen te begroeten, lees dan hier hoe om te gaan met dit gedrag zonder uw geduld te verliezen.

Pubers negeren u bewust omdat het hen een gevoel van macht en controle geeft.
Ik raad u aan te kijken wat u als ouder belangrijk vindt en wat voor uw puber belangrijk is. Als uw puber niet tegen u praat, gefrustreerd is of niet reageert, kunt u zichzelf afvragen “wat heeft mijn puber op dit moment van mij nodig?” Ik denk dat ze grenzen, verwachtingen en gevolgen nodig hebben. Deze bespreekt u op een rustig moment, zodat ze goed begrijpen wat ze riskeren. Wat ze niet nodig hebben is een preek of een confrontatie. Dat geeft hen uiteindelijk meer macht en u gooit daarmee alleen maar olie op het vuur. Persoonlijk denk ik dat uw puber graag met rust gelaten wil worden. Vergeet niet, ga gewen machtsstrijd aan en kies alleen de strijd die u kunt winnen. Kies alleen die strijd die goed is voor de ontwikkeling van uw puber en uw gezin en die te maken hebben met veiligheid, gezondheid en welzijn.
Hoewel dit gedrag storend is vallen er geen slachtoffers en is het meestal onschuldig. Ik denk dat er enkele gebieden zijn waar u op uw strepen moet gaan staan.

• Mijn puber weigert om anderen te begroeten
Als uw puber uw bezoek negeert en niet begroet, is dat onbeleefd. Ik denk dat het handig is om een standaard consequentie te bedenken voor onbeleefd gedrag. Dus nadat uw bezoek is vertrokken kunt u zeggen, “luister, wij zijn altijd beleefd tegen jouw vrienden, als je niet beleefd bent naar ons bezoek is dit wat er gaat gebeuren.” Geef uw puber een aantal gevolgen voor hun onbeschoftheid. Geen mobiele telefoon voor 24 uur is vaak effectief, geen computerspelletjes of geen spelcomputer, zijn ook effectief. Maak het eenvoudig en duidelijk. Als uw puber hier tegenin probeert te gaan zegt u: “Praat niet zo tegen mij, als je rustig bent en op een fatsoenlijke manier tegen me kunt zijn, dan praten we verder”, en loop weg.
• Mijn puber weigert te communiceren met broers en zussen (brusjes)
Ik denk dat je het niet kunt maken om niet met je brusjes te communiceren. Een van de dingen die u kunt doen is jongere brusjes uitleggen dat als kinderen ouder worden, ze meer tijd willen doorbrengen met kinderen van hun eigen leeftijd. U zou kunnen zeggen: “het doet hun pijn als je je brusjes negeert.” Of: “je bent erg sterk, het doet me pijn als je je brusjes negeert.” Ik denk niet dat u passief moet reageren op dit gedrag. In plaats daarvan legt u de nadere kinderen uit wat er gaande is. “Je grote zus is moe of boos, ze wil waarschijnlijk met niemand praten, laat haar maar even.” Soms hebben pubers gewoon stilte nodig om alles even op een rij te zetten. Leer uw andere kinderen met uw puber om te gaan in plaats van te proberen interactie af te dwingen.
• Mijn puber negeert mijn vraag om huiswerk te maken of klusjes te doen
Pubers negeren vaak de vraag door zich af te sluiten, bijvoorbeeld door televisie te kijken. Voor u het weet klinkt u als een CD die op repeat staat omdat u geregeld vraagt of ze hun kamer willen opruimen of de vuilnis willen buiten zetten. In plaats van te zeggen dat ze hun taak nu moeten doen is het veel effectiever om een eindtijd in te stellen waarop de taak klaar moet zijn. U zegt: “als de taak niet voor 16.00 uur klaar is, is hier het gevolg.” Dan is het aan uw puber om de taak klaar te hebben. Zo ligt de verantwoordelijkheid bij hun. Maak geen ruzie, zeg het gewoon en op een normale toon. Daardoor komt het niet bestraffend maar overtuigend over. “Als je de taak niet voor 16.00 uur hebt gedaan mag je geen computerspelletjes spelen totdat het klaar is.
• Mijn puber negeert me en loopt de hele dag muziek te luisteren met zijn koptelefoon in
Als uw puber zijn I-Pod aan heeft of een koptelefoon op heeft terwijl u probeert met hem/haar te praten, wees dan resoluut. Hij/zij negeert u en is respectloos. Op dat moment moet u alles stop zetten totdat hij/zij de oortjes uit doet of de koptelefoon af zet. Probeer niet met hem/haar te praten terwijl het apparaat nog aan staat of als er wordt gezegd dat ze u niet gehoord hebben. Het is een teken van gebrek aan respect en dat kan niet. Ouders moeten zeer consequent zijn met dit soort zaken. Vergeet niet dat wederzijds respect belangrijker wordt naarmate ze ouder worden.

Ik weet hoe frustrerend het kan zijn als uw puber u, uw familieleden en/of vrienden negeert. Het is irritant en op zijn minst onaangenaam. Hier een tip: hoe minder u zich dit gedrag persoonlijk aantrekt, hoe effectiever u om kunt gaan met de verschillende fasen waar u puber doorheen gaat richting volwassenheid.
Op de hoogte blijven?

www.facebook.com/anmelin.nl

4 stukken gereedschap om op te voeden.

Heb jij alleen een hamer om op te voeden?
4 stukken gereedschap om rustig te blijven bij je puber…en om je opvoed-gereedschapskist te vullen.
Er wordt me geregeld gevraagd hoe je kunt vermijden dat je in een continue-strijd beland. Geloof het of niet, het is dezelfde vaardigheid die je in andere crisis situaties gebruikt. Namelijk je vermogen om rustig te blijven.
Als je puber van slag, boos of kwaad is, dan is rustig blijven de halve winst. Rustig blijven is dé manier om water op het vuur te gooien, in plaats van er, door uw eigen emoties, olie op te gooien.
Zoals ik in mijn vorige bericht schreef: alle emoties mogen er zijn, maar niet alle gedragingen. Als we emoties wegdrukken, reageren we dat op een ongezonde manier af op onze pubers en ons gezin.
Ik begrijp dat rustig blijven als we in een moeilijke situatie met onze puber belanden veel en veel makkelijker gezegd is dan gedaan. Vooral als je een puber hebt die heftig reageert. Weten dat je rustig moet blijven maakt nog niet dat je ook in staat bent om dat te doen.
Hoe komt dat nu?
We weten wat we moeten doen, maar in de hitte van de strijd komt ons emotionele brein om de hoek zetten. Deze wint het van ons logisch brein. Als onze hersenen worden overladen met emoties, schieten we in onze reactieve modus. Reactiviteit uit zich doordat we gaan schreeuwen of dichtslaan. Geen van beide helpt je om gezond om te gaan met je puber, laat staan je moeilijke puber.
We weten allemaal dat ouderschap een emotioneel gebeuren is. Onze pubers kunnen onze eigen gevoelens van hulpeloosheid, frustratie, verwarring, pijn, teleurstelling en woede activeren. Zulke gevoelens doen ons namelijk verstijven of overweldigd voelen. Iedereen is wel kwetsbaar voor een situatie. Bij elke activering (trigger) worden we gedwongen om naar onszelf te kijken. Onze grenzen, onze schaamte, onze angsten, onzekerheden uit onze eigen jeugd en onze alles-behalve-perfecte kwaliteiten die we het liefst zo ver mogelijk weg stoppen.
Onze pubers kunnen, gewoon omdat ze puber zijn, pijnlijke emoties in ons losmaken. Onze reactie op die emoties kan ervoor zorgen dat we verkeerde beslissingen nemen als ouders. Op de momenten dat we proberen onszelf te beschermen, vragen we ons niet meteen af wat het beste is voor onze puber. We raken geïrriteerd, spreken niet meer op een vriendelijke, rustige toon tegen ze. Vaak hebben we achteraf spijt. Gevolgd door een schuldgevoel.
Als onze gevoelens ons de baas zijn in plaats dat wij controle hebben over onze gevoelens, dan wordt het vaak veel moeilijker om je puber te helpen omgaan met het leven. Het is zaak om rustig te blijven en niet te reageren met een botte opmerking als je puber weer eens op ‘jouw knoppen’ drukt.
Hier zijn wat tips om rustig te blijven als je met je moeilijke puber te maken hebt.
– Verander van perspectief (als je er op een andere manier naar kunt kijken, ben je minder boos)
– Onderzoek je gevoelens (als ik mijn puber X,Y of Z zie doen, dan voel ik mij……..omdat…..)
– Pauzeer, haal adem en denk na (Zeg:’Ik raak nu gefrustreerd, dus haal ik eerst een paar keer adem, zorg dat ik rustig wordt en kijk dan hoe met de situatie om te gaan)
– Laat je zorgen varen en kijk naar wat goed gaat (als je je zorgen maakt, maak je je puber boos omdat hij/zij denkt dat er iets mis met hem/haar is, iets waar hij/zij zich zorgen over moet maken. Je zorgen maken is een negatieve actie)
Rustig blijven is besmettelijk in een gezin. Als je leert rustig te blijven, creëer je een rustig gezin. Je leert tevens je puber om rustig te blijven in elke situatie.
Een belangrijke vaardigheid in het leven van IEDEREEN.
Danielle Wagemaker
www.anmelin.nl
Op de hoogte blijven?
www.facebook.com/anmelin.nl

Omgaan met opstandige, onuitstaanbare of gewelddadige pubers

Omgaan met een opstandige, onuitstaanbare en gewelddadige puber of met een puber met ADHD, ODD, ADD of stemmingwisselingen (Bipolaire Stoornis).
In mijn praktijk krijg ik veel ouders die echt niet meer weten wat ze moeten met hun puber. Ze hebben al vele gesprekken gehad met professionals, Bureau’s Jeugdzorg of de jeugdpolitie.
Je hebt je vast geregeld afgevraagd waarom het nog steeds zo moeilijk is om het gedrag van je puber in goede banen te leiden, vooral omdat je er al zo veel tijd en misschien geld in hebt gestoken!
Waar het met deze pubers om gaat is dat het volgende. Het gaat namelijk niet over zelfvertrouwen, het gaat over oplossen van problemen.
Vaak wordt de focus gelegd op de puber, om te praten over zijn of haar gevoelens en om het zelfvertrouwen te vergroten om gedrag te veranderen. Dit is een uitstekende manier van hulp als je tegen problemen aanloopt en je puber wil mee werken.
De ouders die ik spreek hebben vaak niet het geluk dat hun puber bereid is mee te werken. Deze pubers lopen de deur uit als het hun te moeilijk wordt gemaakt, ze slaan en schoppen en zijn vooral NIET bereid naar zichzelf te kijken, laat staan aan zichzelf te werken.
Daarom ontwikkel ik momenteel een programma dat zich richt op het stop zetten van het probleemgedrag. Dit doe ik door heel concreet handvatten te geven. Soms met letterlijke woorden of zinnen die je kunt zeggen om bijvoorbeeld een steeds terugkerende discussie te stoppen.
Het doel is dat er thuis weer lucht komt. Dat iedereen zich vrij kan bewegen in zijn eigen huis. Ook de eventuele andere kinderen in het gezin. We willen zorgen dat opvoeden weer leuk wordt voor de rest van je leven.
De komende tijd krijgen jullie af en toe een paar tips uit het programma te lezen. Om je ‘wakker’ te schudden en om je ‘warm’ te maken voor wat komen gaat.
Ken je iemand die baat zou kunnen hebben bij de tips en adviezen?
Deel dan deze tekst. Want, gedeelde smart is halve smart.
Danielle Wagemaker
www.anmelin.nl
Op de hoogte blijven?
www.facebook.com/anmelin.nl

Willen of bereid zijn!

Willen of bereid zijn!
Column in de krant. Woensdag 19 juni (week 25)
Ik weet nog goed dat ik rond de puberteit erg onzeker was. Ik droeg een bril én een beugel. Mijn borsten en heupen weigerden vrouwelijke vormen aan te nemen. Ik leek alleen te groeien in de lengte. Vaak stond ik voor de spiegel de boel eens goed te bekijken. Ik werd er alles behalve vrolijk van. Tot ik mijn gevoel erover op een dag spuugzat was.
Uit de schuur pakte ik een hamer en sloeg zo hard ik kon op de uitneembare beugel. Met een grote spijker maakte ik krassen op mijn brillenglazen, in de hoop eindelijk lenzen te krijgen.
Naast het feit dat ik woedende ouders en een boze tandarts trof, gebeurde er ook iets heel goeds. Een nieuwe beugel kreeg ik niet, lenzen of een nieuwe bril evenmin. Die dag had ik besloten mijn minderwaardigheidscomplex voorgoed achter me te laten.
Besluiten hebben meer kracht dan alleen maar willen. We kunnen allemaal besluiten nemen als we maar bereid zijn om te veranderen. ‘Bereid zijn’ zorgt voor de energie en moed die je nodig hebt om te veranderen. ‘Willen’ op zich is onvoldoende. Een liefdevolle relatie willen of een gezonder lichaam zorgt er niet voor dat je het krijgt. Als je ‘bereid bent’ doe je er moeite voor en breng je offers om datgene wat je wilt tot stand te brengen. ‘Bereid zijn’ overschrijdt je beperkingen en brengt je tot degene die je wilt zijn.
Inmiddels ben ik volwassen. Vorig jaar is mijn beugel eruit gegaan, die ik zelf heb mogen bekostigen. Een paar jaar geleden heeft een ooglaser behandeling me van mijn lenzen en bril verlost. Beiden een hoge prijs voor mijn recalcitrante gedrag. Ik ben bereid geweest om mijn besluit, van mijn minderwaardigheidscomplex af te komen, vorm te geven.
De vele ouders en jongeren die ik in de afgelopen 18 jaar heb gesproken hebben allemaal met hun eigen verhaal de bereidheid gevonden om het anders te willen. En mocht je nog niet weten wat je wilt? Wees dan bereid om dat te gaan onderzoeken.
Danielle Wagemaker
www.anmelin.nl
Op de hoogte blijven?
www.facebook.com/anmelin.nl