“Geef antwoord als ik tegen je praat!”

“Geef me antwoord als ik tegen je praat!”

Wat te doen als uw puber u negeert.

Als uw puber u bewust negeert, doet of hij/zij u niet hoort, weigert u of anderen te begroeten, lees dan hier hoe om te gaan met dit gedrag zonder uw geduld te verliezen.

Pubers negeren u bewust omdat het hen een gevoel van macht en controle geeft.
Ik raad u aan te kijken wat u als ouder belangrijk vindt en wat voor uw puber belangrijk is. Als uw puber niet tegen u praat, gefrustreerd is of niet reageert, kunt u zichzelf afvragen “wat heeft mijn puber op dit moment van mij nodig?” Ik denk dat ze grenzen, verwachtingen en gevolgen nodig hebben. Deze bespreekt u op een rustig moment, zodat ze goed begrijpen wat ze riskeren. Wat ze niet nodig hebben is een preek of een confrontatie. Dat geeft hen uiteindelijk meer macht en u gooit daarmee alleen maar olie op het vuur. Persoonlijk denk ik dat uw puber graag met rust gelaten wil worden. Vergeet niet, ga gewen machtsstrijd aan en kies alleen de strijd die u kunt winnen. Kies alleen die strijd die goed is voor de ontwikkeling van uw puber en uw gezin en die te maken hebben met veiligheid, gezondheid en welzijn.
Hoewel dit gedrag storend is vallen er geen slachtoffers en is het meestal onschuldig. Ik denk dat er enkele gebieden zijn waar u op uw strepen moet gaan staan.

• Mijn puber weigert om anderen te begroeten
Als uw puber uw bezoek negeert en niet begroet, is dat onbeleefd. Ik denk dat het handig is om een standaard consequentie te bedenken voor onbeleefd gedrag. Dus nadat uw bezoek is vertrokken kunt u zeggen, “luister, wij zijn altijd beleefd tegen jouw vrienden, als je niet beleefd bent naar ons bezoek is dit wat er gaat gebeuren.” Geef uw puber een aantal gevolgen voor hun onbeschoftheid. Geen mobiele telefoon voor 24 uur is vaak effectief, geen computerspelletjes of geen spelcomputer, zijn ook effectief. Maak het eenvoudig en duidelijk. Als uw puber hier tegenin probeert te gaan zegt u: “Praat niet zo tegen mij, als je rustig bent en op een fatsoenlijke manier tegen me kunt zijn, dan praten we verder”, en loop weg.
• Mijn puber weigert te communiceren met broers en zussen (brusjes)
Ik denk dat je het niet kunt maken om niet met je brusjes te communiceren. Een van de dingen die u kunt doen is jongere brusjes uitleggen dat als kinderen ouder worden, ze meer tijd willen doorbrengen met kinderen van hun eigen leeftijd. U zou kunnen zeggen: “het doet hun pijn als je je brusjes negeert.” Of: “je bent erg sterk, het doet me pijn als je je brusjes negeert.” Ik denk niet dat u passief moet reageren op dit gedrag. In plaats daarvan legt u de nadere kinderen uit wat er gaande is. “Je grote zus is moe of boos, ze wil waarschijnlijk met niemand praten, laat haar maar even.” Soms hebben pubers gewoon stilte nodig om alles even op een rij te zetten. Leer uw andere kinderen met uw puber om te gaan in plaats van te proberen interactie af te dwingen.
• Mijn puber negeert mijn vraag om huiswerk te maken of klusjes te doen
Pubers negeren vaak de vraag door zich af te sluiten, bijvoorbeeld door televisie te kijken. Voor u het weet klinkt u als een CD die op repeat staat omdat u geregeld vraagt of ze hun kamer willen opruimen of de vuilnis willen buiten zetten. In plaats van te zeggen dat ze hun taak nu moeten doen is het veel effectiever om een eindtijd in te stellen waarop de taak klaar moet zijn. U zegt: “als de taak niet voor 16.00 uur klaar is, is hier het gevolg.” Dan is het aan uw puber om de taak klaar te hebben. Zo ligt de verantwoordelijkheid bij hun. Maak geen ruzie, zeg het gewoon en op een normale toon. Daardoor komt het niet bestraffend maar overtuigend over. “Als je de taak niet voor 16.00 uur hebt gedaan mag je geen computerspelletjes spelen totdat het klaar is.
• Mijn puber negeert me en loopt de hele dag muziek te luisteren met zijn koptelefoon in
Als uw puber zijn I-Pod aan heeft of een koptelefoon op heeft terwijl u probeert met hem/haar te praten, wees dan resoluut. Hij/zij negeert u en is respectloos. Op dat moment moet u alles stop zetten totdat hij/zij de oortjes uit doet of de koptelefoon af zet. Probeer niet met hem/haar te praten terwijl het apparaat nog aan staat of als er wordt gezegd dat ze u niet gehoord hebben. Het is een teken van gebrek aan respect en dat kan niet. Ouders moeten zeer consequent zijn met dit soort zaken. Vergeet niet dat wederzijds respect belangrijker wordt naarmate ze ouder worden.

Ik weet hoe frustrerend het kan zijn als uw puber u, uw familieleden en/of vrienden negeert. Het is irritant en op zijn minst onaangenaam. Hier een tip: hoe minder u zich dit gedrag persoonlijk aantrekt, hoe effectiever u om kunt gaan met de verschillende fasen waar u puber doorheen gaat richting volwassenheid.
Op de hoogte blijven?

www.facebook.com/anmelin.nl

5 replies
  1. Sprakeloos
    Sprakeloos says:

    Bedankt voor de tips! Mijn zoon van 20 heeft na een zoveelste woedeuitbarsting besloten te stoppen met praten. Hij is hoogbegaafd maar wordt ook begeleid door psyq en wacht op een onderzoek om te bepalen of hij een vorm van autisme heeft. Hij communiceert alleen door ja knikken en nee schudden. En houdt dit al bijna een maand vol. Via whatsapp krijg ik korte berichtjes: ik eet niet mee ofik ben een stukje lopen. Tegen zijn zusje praat hij heel beperkt; ik ben een stukje lopen. Bezoek dat langskomt, groet hij niet. Ik heb hem via whatsapp gevraagd of hij me kan uitleggen waarom hij niet praat omdat ik het niet begrijp. Daarop heb ik geen antwoord gekregen. Als ik hem vraag bijv. de vaatwasser uit te ruimen doet hij dat wel.
    Ik heb hem na de laatste woedeaanval op advies vd huisarts een briefje geschreven dat hij hulp nodig heeft en dat hij die moet zoeken of dat ik bij een volgende aanval genoodzaakt ben de politie te bellen vanwege het karakter van zijn boosheid waarbij hij fysiek wordt en met spullen gaat gooien…. Mijnnindruk is dat hij door niet te praten voorkomt dat hij een aanval krijgt. Dat hij dat ook wil voorkomen, ee bang voor is. Psyq heb ik om advies gevraagd hoe hiermee om te gaan. Maar die krijg ik niet. Ik heb behoefte aan do’s en don’ts. Ik heb zeker iets aan de tips aangaande de omgang met visite en zijn zusje. Verder vind ik het een uitzichtloze toestand temeer omdat hij nog thuiswoont en ik zijn studie betaal. Geen idee hoe het daarmee staat. Mocht je nog andere tips hebben. Heel graag! Hartelijk dank!

    Beantwoorden
  2. Danielle
    Danielle says:

    Beste Marleen,

    Goed dat u aangeeft dat u er momenteel niet uit komt. Dat is het begin van verandering. Wachten tot je dochter veranderd of anders gaan doen lijkt me geen optie. Het lijkt me handiger te kijken wat u zelf kunt veranderen. Als u zelf kunt bekijken hoe u anders met de situatie om kunt gaan zult u merken dat u er anders in staat. Daardoor zal, op termijn, uw dochter ook anders op u reageren. Het lijkt me dat u kunt proberen meer afstand te nemen. Beschikbaar zijn maar meer neutraal. Boos of verdrietig worden is heel logisch en een natuurlijke reactie maar heeft zo weinig zin. Probeer meer nonchalant ‘oh’ te zeggen en verder niets.

    Het is vader’s goed recht te vinden dat er niets aan de hand is, echter vind u wel dat er iets aan de hand is en daarmee zitten jullie onvoldoende op één lijn. Dat maakt dat jullie dochter u beiden uit kan spelen. Ze kan ‘halen’ wat ze nodig denkt te hebben bij degene waar het op dat moment het handigst is. Het lijkt me belangrijk dat u toch samen gaat zitten om te zien hoe u meer een eenheid kunt zijn in de opvoeding. Dat wil niet zeggen dat u het met elkaar eens moet zijn maar wel dat u hetzelfde uitstraalt. Als jullie dochter brutaal is naar u, dan zal vader ook moeten aangeven dat dat niet de manier is waarop jullie ‘hier in huis’ met elkaar omgaan. Probeer voor uzelf een aantal zaken op te schrijven waarvan u vindt dat uw man u kan steunen. Met die doelen gaat u in gesprek met hem. Kijk of u samen een manier kunt vinden die voor u beiden uit te voeren is.

    Uw dochter is bezig zich los te maken van haar kind-zijn en probeert een weg te vinden in de volwassen wereld. Dat gaat gepaard met veel innerlijke onrust en met vallen en opstaan. Het is een natuurlijk gegeven dat ze dat doet. Hoewel het voor de buitenwereld vaak een keus lijkt is dat het niet. Stel dat willekeurig andere ouders uw dochter hadden, dan zou veel van haar gedrag er nog steeds zijn. Dochters trekken in de puberteit meestal naar vaders en dan lijken moeders even niet nodig.

    Als er een rustig moment is om samen met uw dochter te gaan zitten en haar verantwoordelijk houden voor de gevolgen van het niet praten. U zou dit op een volgende manier kunnen zeggen. ‘Ik heb geen idee of je het fijn vindt om te weten, maar het helpt mij echt als ik beter weet wat er gaande is, zodat ik me minder zorgen hoef te maken’. Hou haar vervolgens verantwoordelijk. ‘Of je er voor kiest om wel of niet met me te praten is helemaal aan jou. Ik ben niet van plan de communicatie tussen ons te gaan forceren. Wat je wel moet weten is dat als jij geen informatie geeft en een gesprek uit de weg gaat, ik genoodzaakt ben om hier op mijn eigen manier mee om te gaan. Ik zal mijn eigen fantasie moeten gebruiken over wat er misschien gaande is in jou leven. En gebaseerd op dat gegeven (of misverstand) neem ik een beslissing die mij het best lijkt. Doordat jij niet met me praat kan ik bijvoorbeeld denken dat je iets voor me te verbergen hebt, misschien iets heel belangrijks. Daarom kan het zijn dat ik beslis dat als je de weekenden hier bent een aantal van je vrijheden te beperken. Natuurlijk vind je wat ik denk niet eerlijk, niet realistisch, mijn conclusies onrechtvaardig en de beslissing belachelijk. Hoe dan ook, doordat je niet met mij in gesprek gaat, verspeel je de mogelijkheid te zorgen dat ik je begrijp en daarmee de mogelijkheid dat je invloed hebt op mijn beslissingen. Maar zoals ik in het begin al zei, of je wel of niet met me praat is natuurlijk helemaal aan jou.’

    Nogmaals, uw dochter is niet bewust bezig u pijn te doen maar is aan het loskomen van haar kind-zijn. Probeer de ongenuanceerde uitspraken die ze soms doet niet te serieus te nemen. Hoe moeilijk en pijnlijk dat soms ook is.

    Warme groet, Danielle Wagemaker

    Beantwoorden
  3. Marleen
    Marleen says:

    Anmelin,

    Graag wat raad, want ik kom er niet meer uit. Door ziekte zit ik met een dochter van 19j in verlate pubertijd. Het laatste jaar komt daar ook mijn overgang bij. Sedert die tijd negeert ze mij compleet, kan niet met haar praten en doet alsof er niets aan de hand is. Jaren heb ik gevochten en gezocht om aan haar reumatoestand beterschap te brengen en ben samen met de dokters daar in geslaagd. September vorig jaar trok ze op kot, omdat ze op deze manier meer rust zou hebben dan dagelijks over en weer te reizen en toen begon het helemaal….. Ze weet dat ik doodongerust ben en dat ik af en toe een berichtje van haar verwacht, maar neen hoor….Iets vertellen over school nooit, moet ik horen van de papa. Hij vindt dat er niks aan de hand is, ze mag zelfs zeggen ” ik ben 18 en ik doe wat ik wil”. Enzovoort, in het weekend gooit ze haar wekelijkse was in de tobbe en vertrekt zonder iets te zeggen met vers wasgoed zondagavond terug. Haar resultaten zijn in de school heel behoorlijk dus daarom trekt papa zich er niks van aan dat ze mij zo behandelt. Ik ben dus stilletjes aan in een serieuze depressie geraakt en voel me compleet futloos. Hier over is ze tegen haar vrienden gaan vertellen dat ik compleet kierewiet ben en dat ze eigenlijk nooit niet anders geweten heeft. Waarom doet mijn kind mij zoveel pijn en hoe moet ik daar op reageren?

    Beantwoorden
    • Peter
      Peter says:

      Afstand houden lijkt mij het beste. Overbezorgd zijn lost niets op.
      Ik heb ook een zoon van 18 die al 3 maanden niets zegt en dat vreet aan iemand.
      Toch probeer ik de verbinding te zoeken ook al heb ik vaak de behoefte hem zelfstandig te laten wonen

      Beantwoorden
      • Bezorgde moeder
        Bezorgde moeder says:

        Zo herkenbaar allemaal. Mijn zoon is bijna 16 en praat ook niet tegen mij. Krijg alleen een neerbuigende blik zo af en toe. Totaal respectloos in mijn ogen en weet niet meer hoe ik contact kan krijgen

        Beantwoorden

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Spam protection by WP Captcha-Free