Willen of bereid zijn!

Willen of bereid zijn!
Column in de krant. Woensdag 19 juni (week 25)
Ik weet nog goed dat ik rond de puberteit erg onzeker was. Ik droeg een bril én een beugel. Mijn borsten en heupen weigerden vrouwelijke vormen aan te nemen. Ik leek alleen te groeien in de lengte. Vaak stond ik voor de spiegel de boel eens goed te bekijken. Ik werd er alles behalve vrolijk van. Tot ik mijn gevoel erover op een dag spuugzat was.
Uit de schuur pakte ik een hamer en sloeg zo hard ik kon op de uitneembare beugel. Met een grote spijker maakte ik krassen op mijn brillenglazen, in de hoop eindelijk lenzen te krijgen.
Naast het feit dat ik woedende ouders en een boze tandarts trof, gebeurde er ook iets heel goeds. Een nieuwe beugel kreeg ik niet, lenzen of een nieuwe bril evenmin. Die dag had ik besloten mijn minderwaardigheidscomplex voorgoed achter me te laten.
Besluiten hebben meer kracht dan alleen maar willen. We kunnen allemaal besluiten nemen als we maar bereid zijn om te veranderen. ‘Bereid zijn’ zorgt voor de energie en moed die je nodig hebt om te veranderen. ‘Willen’ op zich is onvoldoende. Een liefdevolle relatie willen of een gezonder lichaam zorgt er niet voor dat je het krijgt. Als je ‘bereid bent’ doe je er moeite voor en breng je offers om datgene wat je wilt tot stand te brengen. ‘Bereid zijn’ overschrijdt je beperkingen en brengt je tot degene die je wilt zijn.
Inmiddels ben ik volwassen. Vorig jaar is mijn beugel eruit gegaan, die ik zelf heb mogen bekostigen. Een paar jaar geleden heeft een ooglaser behandeling me van mijn lenzen en bril verlost. Beiden een hoge prijs voor mijn recalcitrante gedrag. Ik ben bereid geweest om mijn besluit, van mijn minderwaardigheidscomplex af te komen, vorm te geven.
De vele ouders en jongeren die ik in de afgelopen 18 jaar heb gesproken hebben allemaal met hun eigen verhaal de bereidheid gevonden om het anders te willen. En mocht je nog niet weten wat je wilt? Wees dan bereid om dat te gaan onderzoeken.
Danielle Wagemaker
www.anmelin.nl
Op de hoogte blijven?
www.facebook.com/anmelin.nl

Investeren in psychologisch kapitaal loont

Investeren in psychologisch kapitaal loont

wo 27 feb 2013
In een tijd van sterk veranderende marktomstandigheden wordt van bedrijven steeds meer creativiteit gevraagd om succesvol te blijven opereren. Bedrijven die investeren in psychologisch kapitaal hebben personeel dat veerkrachtiger is en dat sneller kan schakelen bij nieuwe ontwikkelingen. Psychologisch kapitaal is opgebouwd uit de elementen hoop, optimisme, zelfverzekerdheid en veerkracht.
Uit onderzoek van TNS Nipo onder 2.000 personen, in opdracht van Tempo-Team, blijken vooral managers optimistischer te zijn. Bij een hoger psychologisch kapitaal daalt het ziekteverzuim, is er minder cynisme, minder verloop en ontstaat er hogere tevredenheid over en betrokkenheid bij het werk, zo wijst wetenschappelijk onderzoek uit.
Werknemers onzeker 
Het onderzoek laat zien dat werknemers onzekerder zijn dan managers. Vergeleken met managers (77 procent) gaan relatief minder medewerkers (63 procent) uit van een positieve uitkomst als er onzekerheden op het werk zijn. Relatief minder medewerkers (69 procent) dan managers (89 procent) geven aan meestal wel een manier te vinden om met lastige werksituaties om te gaan. Bovendien ervaren werknemers minder grip op doelstellingen dan managers.
Vrouwelijke managers zijn optimistischer 
Veerkracht uit zich ook in de mate waarop men tegenslagen achter zich kan laten. Dat lukt de vrouwelijke managers veel beter. Slechts één op de tien vrouwen zegt dat lastig te vinden, twee keer zoveel mannelijke managers hebben daar moeite mee.
Mannelijke managers zijn daarentegen vooral zelfverzekerder. Als ze hun afdeling bij de directie moeten vertegenwoordigen voelt 86 procent van de mannelijke managers zich zelfverzekerd. Van de vrouwelijke managers zegt 77 procent zich in die situatie zelfverzekerd te voelen. Een groter deel van de mannelijke dan vrouwelijke managers heeft het gevoel een bijdrage te leveren aan de strategie van het bedrijf (89 procent versus 76 procent). Opvallend is ook dat oudere managers meer veerkracht denken te hebben dan hun jongere collega’s. Een zeer groot deel van de managers van 46 jaar of ouder geeft aan met vertrouwen moeilijke tijden aan te gaan: 91 procent tegenover 72 procent van de jongere generatie tussen de 31 en 45 jaar.
Concurrentievoordeel door psychologisch kapitaal
Volgens Fred Luthans, professor Management en Organisatiegedrag aan de Universiteit van Nebraska, heeft psychologisch kapitaal niet alleen een positief effect op de prestaties, maar levert het ook aantoonbaar concurrentievoordeel op. Veerkracht ontstaat door duidelijke doelen te formuleren en creatief en proactief te handelen als deze door omstandigheden onbereikbaar dreigen te worden. Juist als het tegenzit moet je als bedrijf of persoon focussen op kansen en een open geest tonen. Verruim de blik en sta open voor advies. Een reactie van stilzitten en hopen dat het vanzelf overwaait, is in deze tijd zeer onverstandig. Managers hebben een belangrijke (voorbeeld)rol om hun medewerkers hierbij te stimuleren.
Bron: Managersonline.nl

Voorwaardelijke en Onvoorwaardelijke Liefde

Voorwaardelijke en Onvoorwaardelijke Liefde….
Vandaag was ik in gesprek met een moeder.
Een krachtige, mooie en intelligente vrouw.
Gaandeweg ging het gesprek over het verschil in opvoeding van haar man en zijzelf.
Een prachtig, diepgaand gesprek met een mooi resultaat.
Dat resultaat wil graag met jullie delen.
 
Voorwaardelijke liefde
Betekent dat liefde aan voorwaarden gebonden is.
Het is liefde die alleen kan bestaan als er aan voorwaarden voldaan wordt;
als jij niet lief bent tegen mij, dan ben ik ook niet lief tegen jou….ik hou van mensen die aardig zijn tegen mij…ik wil niet dat je met je vrienden gaat stappen omdat ik je nodig heb….
 
Onvoorwaardelijke liefde
Betekent een pure, zuivere en integere liefde dat puur en alleen gebaseerd is op houden van.
Een liefde waarin je een volledige eerlijkheid naar jezelf en de ander geeft ;
ik gun je die tijdelijke droombaan in het buitenland, ook al zal ik je missen……ik ben er voor je, ook al moet ik je verzorgen wegens je ziekte…..je schreeuwt tegen mij. Ik schreeuw niet terug maar geef je een dikke knuffel….
 
Er zijn een aantal boeken geschreven over voorwaardelijke en onvoorwaardelijke liefde. Bijvoorbeeld het boek van Paul Ferrini. “Ik ben de poort”.
 
Hoewel ik van mening ben dat voorwaardelijke liefde een woord is dat niet klopt, er bestaat alleen maar liefde. Dat is altijd onvoorwaardelijk. Al het andere staat voor een vorm van minachting, de ander heeft mijn liefde harder nodig dan ikzelf, mijn liefde is meer waard, mijn liefde is minder waard…
 
Op spiritueel niveau zal dit kloppen, maar nu de realiteit!
 
Ik besef me dat ik met de volgende tekst een gevaarlijke weg in sla en dat het enige discussie | emotie zal oproepen. Laat duidelijk zijn dat ik vóór alle vormen van samenleven ben. Echter beperk ik me in onderstaande tekst tot de samenlevingsvorm waarbij man en vrouw zich verbonden hebben.
 
We hebben op realistisch niveau beiden nodig. Zowel de voorwaardelijke als de onvoorwaardelijke liefde. De onvoorwaardelijke om te kunnen ‘zijn’. De voorwaardelijke om te kunnen ‘worden’.
Daarom denk ik dat in de opvoeding naar kinderen beiden dienen te bestaan.
 
Van nature is een vrouw in staat om, op realiteit niveau, onvoorwaardelijke liefde op haar kind over te brengen.
Van nature is een man in staat om, op realiteit niveau, voorwaardelijke liefde op zijn kind over te brengen.
Als beide ouders elkaar op spiritueel niveau (onvoorwaardelijk) liefhebben en op realiteit niveau doen waar ze goed in zijn, dan is er in mijn beleving een goede mix van opvoeden waarbij je kind de wereld beter | stabieler tegemoet kan treden.
 
Mijn advies is dan ook elkaar te ‘laten’ in de opvoeding en erop te vertrouwen dat de ander net zo veel liefde voor jouw kind voelt. De ander gaat er alleen anders mee om.
 
Je eigen voorbeelden en ander commentaar stel ik zeer op prijs.
Op de hoogte blijven?
www.facebook.com/anmelin.nl

Focus

Lijd jij aan FDD (Focus Deficit Disorder)?
We krijgen veel vragen om iets te schrijven over FOCUS.

Toen ik Joop, mijn man, vertelde dat ik van plan was je te gaan helpen je meer te focussen zodat je beter en gemakkelijker in je opvoeding kunt staan, begon hij te lachen. “Jij was vroeger de minst gefocuste persoon die ik kende…”, zei hij.
En hij had gelijk.
Net als bij de meeste opvoeders, en waarschijnlijk net als bij jou, ging het in mijn leven over kansen pakken, flexibel zijn, snel handelen en veranderingen doorvoeren. Ik was zo gewend om constant met al die verschillende zaken te jongleren… dat het geen wonder was dat ik leed aan wat ik FDD noem (Focus Deficit Disorder).
Op een gegeven moment was ik zover dat ik 7 dagen per week met jongeren aan het werk was (in ieder geval in mijn hoofd) op elk moment van de dag, ik vertelde mijn man en betrouwbare vrienden wat ik mee had gemaakt, hoe ik dat aan had gepakt, wat ik dacht hoe het verder moest, altijd diep op zaken ingaand….
Oh… en zei ik al dat ik heel goed kon multitasken? Ik kon emails checken, over het internet surfen, telefoneren en over jongeren nadenken tegelijk. En ik was er trots op!
Het resultaat? Aan het einde van de dag als ik terugkeek, leek het alsof ik voortdurend druk bezig was geweest – met weinig resultaat.
Alsof je gas geeft terwijl je in zijn vrij staat. Een hoop herrie, zonder ergens heen te gaan.
En dus leerde ik om een paar lastige beslissingen te nemen die alles veranderden.
Ik betrap mezelf er soms nog wel eens op dat ik last heb van FDD – maar veel minder dan voorheen.

In het blog van vandaag wil ik een paar van deze beslissingen met je delen, beslissingen die je moet nemen om meer focus, een duurzamere relatie en meer succes in je opvoeding te creëren.
1. Grenzen stellen
Je moet leren grenzen te stellen. Dit is een belangrijke. Het is mijn ervaring dat ouders zelden grenzen stellen, en dus focussen ze zich nooit op de kernzaken.
Als je 100 dingen op je dagelijkse to-do lijst hebt staan, dan is de kans groot dat je ze niet allemaal gedaan krijgt en je focust je waarschijnlijk niet op de belangrijkste, meest essentiële zaken die gedaan moeten worden.
Door grenzen te stellen, focus je je meer op de essentiële zaken.
2. Stel prioriteiten
Als je grenzen stelt – als je zegt dat je je beperkt tot 3 taken vandaag, dan dwingt dat je om je te focussen op de 3 taken die op dat moment absoluut cruciaal zijn voor je opvoeding.
Door zo je prioriteiten te stellen wordt de kans exponentieel groter dat je die 3 taken gedaan krijgt en dat je dus het succes bereikt dat je nastreeft.

3. Doe minder
Doe minder, niet meer.
Je bereikt meer doordat je betere keuzes maakt en doorzetten gemakkelijker wordt.
Als je minder doet, word je gedwongen je te focussen op wat essentieel is.
Dus maak je betere keuzes en meer vooruitgang als gevolg.
Het is ook makkelijker om door te zetten doordat je minder doet.
We hebben allemaal een probleem met doorzetten tot het einde, als we teveel tegelijk doen.
Bijvoorbeeld, toen ik Anmelin begon hield ik me alleen maar bezig met een methode ontwikkelen die aansluit op de praktijk thuis. Ik sloot me op in een kamer die ik kantoor noem en begon alle gedachten op papier te zetten, uit te werken, aan te passen en er ontstond de prachtige methode van de zes D’s.
Als ik me daarentegen had bezig gehouden met het ontwikkelen van een methode voor zowel ouders, als professionals, als jongeren, als iedereen die met pubers te maken heeft…dan was mijn doorzettingsvermogen snel afgenomen, net als mijn effectiviteit en de resultaten uiteindelijk.
Dus nogmaals – focus gaat over minder doen, niet meer, en meer bereiken door de juiste keuzes te maken en door te zetten.
4. Focus je aandacht
“Where attention goes, energy flows and results show”.
Als je aandacht overal en nergens is, net als een lamp – dan heb je niet voldoende energie, momentum en kritieke massa om de opmerkelijke resultaten te bereiken die je ambieert.
Dus zorg ervoor dat je aandacht als een laserstraal gefocust is dat gebied in de opvoeding waar je op gericht bent.


Uiteindelijk… komt het allemaal neer op grenzen stellen.
Bijvoorbeeld, om van mijn Focus Deficit Disorder af te komen, doe ik mijn best om mijn e-mail slechts twee keer per dag te checken (mijn doel is slechts 1 keer per dag).
En vervolgens beantwoord ik 5 emails per keer (in totaal 10 emails per dag).
En raad eens?
Die 10 e-mails die ik beantwoord zijn de belangrijkste.

Wat kun je doen om meer gefocust te worden?
Ik raad je aan om grenzen te stellen:

  • aan het aantal taken op je dagelijkste to-do lijst
  • aan het aantal doelen waaraan je tegelijkertijd bezig bent (nog een uitdaging voor mij)
  • aan de tijd die mensen geeft om je te onderbreken
  • aan de tijd die doorbrengt met telefoneren
  • aan de tijd die spendeert aan televisie kijken
  • aan de tijd die je besteedt aan het surfen over het internet.


Ja, ik weet het, focus is hard werken.
Maar dit is het harde werken dat je brengt waar je wilt komen.
Het is jouw keuze… maak de juiste keuze.

Wat denk je?
Ben je het ermee eens? Niet mee eens?
Heb je tips om te focussen?
Grenzen die jij stelt die je meer focus en succes in je opvoeding brengen?
Ik kijk ernaar uit om van je te horen. Gebruik hiervoor het commentaarveld hieronder.
Ken je mensen in je omgeving die baat kunnen hebben bij dit artikel?
Deel het met al je:

  •  – Facebook-vrienden
  •  – Twitter-volgers
  • inShare – LinkedIn connecties
  • en bloglezers…

Op jouw focus en puber, Danielle wagemaker

 

Hartelijk Welkom

Welkom op de website van Anmelin!
Goedemorgen,
Een fijn weekend gehad?
Nog een verrassend gesprek met je puber gehad?
Naast een paar zeer inspirerende gesprekkken met familie en vrienden heb ik vooral veel “niets” gedaan.
Er wordt achter de schermen hard gewerkt aan de nieuwe website.
voor nu, veel plezier
Toch willen we u de informatie die al beschikbaar is niet ontnemen.
Kijk rond, geniet en geef ons uw mening, tips en advies. Dit kunt u doen door een comment te plaatsen. We zullen uw mening serieus nemen.
En…vergeet je niet aan te melden voor de informatieavond van “All about their generation”. Er zijn maar 200 plaatsen beschikbaar.
 
Danielle Wagemaker

Zakgeld

Wat leer jij je kinderen over geld?

 
Als puber kreeg ik een aantal boodschappen over geld.

  • “is hetgeen je wilt gaan kopen nuttig”
  • “verantwoord je uitgaven en je krijgt wat je nodig hebt”
  • “als je de auto wast krijg je geld”
  • “we hebben liever dat je je tijd in je studie steekt dan dat je gaat werken”

Als volwassene weet je dat je eerst geld zult moeten verdienen alvorens je het uit kunt geven. Waarom slaan we deze stap dan vaak over bij onze kinderen? Hoeveel ouders geven, net als mijn ouders deden, hun kind gewoon zakgeld zonder daar iets voor terug te verwachten? Hierdoor ontstaat een gevoel van recht en niet van verdienen. Dit leidt tot disrespect voor geld of bezittingen.
Een andere veel voorkomende manier om zakgeld te geven is dat pubers klusjes mogen doen in huis en daarvoor geld krijgen. Ook dit is geen ideale manier want het leert kinderen dat ze alleen hoeven te helpen als ze er iets voor krijgen. Hiermee ontneem je ze het leren van gemeenschapszin, waarbij van iedereen in het gezin word verwacht dat er mee geholpen wordt om de huishouding draaiende te houden.
Het toestaan dat pubers hun eigen geld mogen verdienen leert hun verantwoordelijkheid, waarde, eigenwaarde en creativiteit. Is dat niet wat je je kind wil leren?
Doordat ik, met enige regelmaat, boodschappen van mijn ouders kreeg zoals hieboven, was het voor mij moeilijk om geld op waarde te schatten. Ik leefde met het idee dat er altijd genoeg geld was. Dus opmaken kon geen kwaad.
Ik ben nieuwsgierig…

  • Wat heb jij geleerd hebt over geld?
  • Wat zou jou kind op school moeten leren over geld?
  • Wat is geld voor jou?

Geef jou reactie, suggestie, antwoord of tip op deze vraag. Ik zie erg uit naar de antwoorden.

 
Vind je dit onderwerp waardevol? Deel het dan binnen jou netwerk door te klikken op het icoon van  facebook, twitter of  linkedIn rechtsboven aan deze pagina, zodat ook zij hiervan kunnen profiteren!
Op Jouw Puber, Danielle