Voorwaardelijke en Onvoorwaardelijke Liefde

Voorwaardelijke en Onvoorwaardelijke Liefde….
Vandaag was ik in gesprek met een moeder.
Een krachtige, mooie en intelligente vrouw.
Gaandeweg ging het gesprek over het verschil in opvoeding van haar man en zijzelf.
Een prachtig, diepgaand gesprek met een mooi resultaat.
Dat resultaat wil graag met jullie delen.
 
Voorwaardelijke liefde
Betekent dat liefde aan voorwaarden gebonden is.
Het is liefde die alleen kan bestaan als er aan voorwaarden voldaan wordt;
als jij niet lief bent tegen mij, dan ben ik ook niet lief tegen jou….ik hou van mensen die aardig zijn tegen mij…ik wil niet dat je met je vrienden gaat stappen omdat ik je nodig heb….
 
Onvoorwaardelijke liefde
Betekent een pure, zuivere en integere liefde dat puur en alleen gebaseerd is op houden van.
Een liefde waarin je een volledige eerlijkheid naar jezelf en de ander geeft ;
ik gun je die tijdelijke droombaan in het buitenland, ook al zal ik je missen……ik ben er voor je, ook al moet ik je verzorgen wegens je ziekte…..je schreeuwt tegen mij. Ik schreeuw niet terug maar geef je een dikke knuffel….
 
Er zijn een aantal boeken geschreven over voorwaardelijke en onvoorwaardelijke liefde. Bijvoorbeeld het boek van Paul Ferrini. “Ik ben de poort”.
 
Hoewel ik van mening ben dat voorwaardelijke liefde een woord is dat niet klopt, er bestaat alleen maar liefde. Dat is altijd onvoorwaardelijk. Al het andere staat voor een vorm van minachting, de ander heeft mijn liefde harder nodig dan ikzelf, mijn liefde is meer waard, mijn liefde is minder waard…
 
Op spiritueel niveau zal dit kloppen, maar nu de realiteit!
 
Ik besef me dat ik met de volgende tekst een gevaarlijke weg in sla en dat het enige discussie | emotie zal oproepen. Laat duidelijk zijn dat ik vóór alle vormen van samenleven ben. Echter beperk ik me in onderstaande tekst tot de samenlevingsvorm waarbij man en vrouw zich verbonden hebben.
 
We hebben op realistisch niveau beiden nodig. Zowel de voorwaardelijke als de onvoorwaardelijke liefde. De onvoorwaardelijke om te kunnen ‘zijn’. De voorwaardelijke om te kunnen ‘worden’.
Daarom denk ik dat in de opvoeding naar kinderen beiden dienen te bestaan.
 
Van nature is een vrouw in staat om, op realiteit niveau, onvoorwaardelijke liefde op haar kind over te brengen.
Van nature is een man in staat om, op realiteit niveau, voorwaardelijke liefde op zijn kind over te brengen.
Als beide ouders elkaar op spiritueel niveau (onvoorwaardelijk) liefhebben en op realiteit niveau doen waar ze goed in zijn, dan is er in mijn beleving een goede mix van opvoeden waarbij je kind de wereld beter | stabieler tegemoet kan treden.
 
Mijn advies is dan ook elkaar te ‘laten’ in de opvoeding en erop te vertrouwen dat de ander net zo veel liefde voor jouw kind voelt. De ander gaat er alleen anders mee om.
 
Je eigen voorbeelden en ander commentaar stel ik zeer op prijs.
Op de hoogte blijven?
www.facebook.com/anmelin.nl